Vandaag – 15 juni 2022 – worden er bij ons Zonnepanelen gelegd. Na lang aarzelen hebben we een tijdje terug besloten op grond van milieu-overwegingen om deze stap toch maar te zetten. Baat het niet – dan schaadt het niet. Omdat we nogal veel stroom gebruiken is er natuurlijk ook het financiële voordeel. Hoewel – dat valt nog te bezien. Hoe ik ook reken – zo’n giga investering heb je er niet direct uit. Het is zelfs de vraag of we ooit de investering terugverdienen.
Maar deze tekst gaat eigenlijk meer over het leggen. Ik ben zelf al dagen van de leg, bij het idee alleen al. Rond half negen meldt de ploeg “vrolijke gasten” zich luidkeels bij ons aan de voordeur. Een paar maanden vooraf was er een rustige “verkoper” geweest, die de offerte had opgesteld en een en ander uitgedacht had. Hoe het zou gaan gebeuren, zeg maar. Ja, panelen komen op het dak. Zoveel had ik er al wel van begrepen. Maar er was een aansluiting nodig op onze huis-installatie om de stroom te kunnen terugleveren aan de energie-maatschappij. Ook dat concept begreep ik wel, maar nu was het moment van de waarheid: de uitvoering. Vooraf moest ik een en ander aanmelden aan energie- en verzekeringsmaatschappij. En voor een aantal reserve dakpannen zorgen. Gelukkig had ik er nog 10 op voorraad.
Strak van de zenuwen hoorde ik het verhaal aan van de elektromonteur. Ja, het ging toch anders dan de verkoper had bedacht. Kabel buitenom en dan naar binnen boren via de kruipruimte naar de meterkast. Wat?!? De verkoper had het over een tweetal kleine kastjes bij de wasmachine en droger. Nu werd er een heel andere weg gekozen vanwege onze 3-fasen installatie. En dus werd er geboord … hard en lang geboord, zonder resultaat. Ondanks alle verlengstukken was de boor niet lang genoeg. De monteur gaf het uiteindelijk op. Resultaat een gat op een ongewenste plaats in onze pas geschilderde overstekende goten, dat “later” wel weer dichtgemaakt zou worden. We gaan het zien …
Terug naar plan B of eigenlijk plan A: het oorspronkelijke door de verkoper – nog niet zo slecht – bedachte plan. De ervaren zonnepanelen plaatser (“12 jaar ervaring meneer!”) verzekerde mij dat ze met een halve dag wel klaar zouden zijn. Maar dat was na het aanbrengen van het zware montage materiaal, maar vóórdat er ook maar 1 van de 20 panelen op het dak was geplaatst. Inmiddels liep de temperatuur buiten op. Gelukkig prachtig weer, maar 24 graden is wel wat veel als je met 20 kg wegende panelen op het dak moet manoeuvreren. Inmiddels is het half elf. Elektromonteur nog druk bezig met het afmonteren van de stroomkabels en de meterkast. De geveltoeristen nog in goed humeur beginnend aan hun zware klus.
En de huiseigenaren? De één nog druk in Teams vergaderingen – zich excuserend voor de boor-geluiden. En hopend dat de stroom er niet plotseling toch af zou moeten. De andere in opperste staat van paraatheid om direct 112 te kunnen bellen als één van de geveltoeristen door de hitte een verkeerde stap zou zetten. Hoezo gespannen? “Het gaat toch altijd goed, mijnheer!” Oké, ik zorg wel voor de koffie en de frisdrank. Pappen en nathouden! En intussen bidden dat alles goed blijft gaan! Vooralsnog ligt er even voor 11 uur nog geen enkel paneel op het dak.
En dan gaat het ineens snel. De stroom gaat er precies om 11 uur af en de aanpassingen in de meterkast worden in orde gemaakt. En de panelen “vliegen werkelijk het dak op”. Eerst 9 aan de oostkant, later 11 aan de westkant. Keurig volgens het afgesproken legplan. Mijn portal wordt aangesloten en de meter geeft de informatie door aan de portal, zodat ik per paneel kan zien wat er wordt opgeleverd.
De elektricien monteert een fase-koppelaar voor de groepen 10 en 9 en plaatst een extra kastje, voor de verbinding met het Internet portal. Als het goed is kunnen de panelen nu heel snel datgene doen waar ze voor bedoeld zijn: stroom opwekken!
De temperatuur loopt inmiddels behoorlijk op. Dakpannen en zonnepanelen zijn niet meer beet te pakken. De kerels op het dak hebben het echt zwaar. Gelukkig kan ik water en fris aandragen om ze op de been te houden. Rond 12 uur worden de afrondende werkzaamheden gestart als het weer recht leggen van de dakpannen en het zwart maken van de glimmende montage rails. En dan is er nog de overdracht waar ons als huiseigenaren wordt verteld wat we wel en niet moeten doen. Flauw gezegd is dat niet veel. Gewoon stroom leveren aan Vattenfall. En maar bidden dat alles op het dak blijft liggen en er weinig storingen te melden zijn.
De heren van het installatie bedrijf hebben netjes gewerkt en zijn noch van het dak gevallen, noch bezweken onder de warmte. En de bijna overspannen huiseigenaar kan weer tot rust komen. Na het opruimen van achtergebleven rotzooi en materiaal, reserve dakpannen (9 want er was toch 1 pan gesneuveld) en het installeren van de app. Na een paar uur hadden we al 38 uur koelkast bespaard. Ofwel 84 uur een lamp van 100 W kunnen laten branden. In geld een Euro of 2. De komende dagen maar eens nauwlettend in de gaten houden welke panelen wel / niet voldoende opleveren.
Verder ligt er nu gewoon een constante forse stroombron op ons dak. Tenminste overdag en enkel als de zon fel schijnt. Maar dat is gelukkig vandaag geen probleem. Zon te over! De zomer is voor ons vandaag begonnen!
Alleen dat voor-niets-geboorde gat in mijn goot blijf ik mee zitten. “Maar dat wordt voor u opgelost door de zaak”. “Mogen we u benaderen voor een review?”. Absoluut!
Ik zal in elk geval vertellen dat ik blij ben – dat de operatie achter de rug is! En dat de stoere kerels netjes en snel gewerkt hebben. Mijn status is veranderd van “pensionado” in “energieleverancier”. En ik heb er een nieuwe hobby bij: continu kijken of de panelen het nog doen en hoeveel we al hebben terugverdiend.
Plaats een reactie